بایگانی برچسب‌ها : سرکوب

ادای شهادت در دادگاه باری مضاعف بر شانۀ زندانیان سیاسی

با به جریان افتادن دادگاه حمید نوری، که زندانیان دهۀ ٦٠ او را به نام عباسی می‌شناخته‌اند، بار دیگر اهمیت ثبت حافظۀ تاریخی و یادآوری جمعی خاطرات سرکوب در خط مقدم گفتمان اجتماعی قرار گرفته است. این اولین بار است که یکی از عوامل سرکوب خونین دهۀ ٦٠ در دادگاهی مربوط به کشتار زندانیان سیاسی ١٣٦٧ به محاکمه کشیده شده و به اجبار روایات کشتار را از زبان جان‌بدربردگان و بازماندگان می‌شنود. صرف نظر از اینکه اساسا برگزاری چنین دادگاهی توسط دولت سوئد، به ویژه در زمانی که رژیم جمهوری اسلامی هنوز پا برجاست و مناسبات سیاسی-اقتصادی دو کشور همچنان روند عادی خود را طی می‌کنند، بتواند عدالت را برقرار کند و ما آن را قبول داشته باشیم یا نه، مسئله‌ای که نمی‌توان نادیده گرفت رویداد تاریخیِ روبرو شدن جان‌بدربردگان و بازماندگان با یکی از جلادان و شهادت آن‌ها در مورد جنایاتی است که او و جمهوری اسلامی مرتکب شده‌اند؛ موقعیتی که بر روی جنایات رژیم در داخل و خارج از ایران روشنایی افکنده، آن‌ها را از حفره‌های تاریک تاریخ و گفتمان بخشش و فراموشی برآورده و در صحنۀ انظار عمومی به پیش رانده است. این رویداد شاید بیش از همه چیز غیرقابل نفوذ بودن و امنیت جنایتکاران را به زیر سوال برده و پیش‌پرده‌ای از حقارت و درماندگی آن‌ها در فردای سرنگونی‌شان را به نمایش گذاشته است. همزمان با این مسئله، طی روند جلسات دادگاه، روایات، حافظه‌ای که خاطرات را در خود جای داده است، و در نتیجه اعتبار و درستی شهادت جان‌بدربردگان و بازماندگان به زیر سوال برده می‌شود و شاهدان را به تحمل باری مضاعف بر آنچه سال‌ها متحمل بوده‌اند وامی‌دارد.
دادخواهی به عنوان تلاشی برای کشف حقیقت و برقراری عدالت، پروسه‌ای تاریخی است، که نقطه آغازش در همان زمانی قرار گرفته که جنایت اتفاق می‌افتد و مقاومت در برابر آن آغاز می‌شود. ادامه‌ی خواندن

نوشته‌شده در مقالات | برچسب‌خورده با , , , , , , , , , , , , , , , , , , | ۱ دیدگاه

جنگ روانی و فراموشی تاریخی دوعامل کلیدی در سرکوب جامعه

دیکتاتورها تاریخ را به روایت خود باز می‌نویسند، وقایع را حذف می‌کنند، «جای جلاد و قربانی» را عوض می‌کنند و چنان که فانون می گوید، «برای آنکه مردمان بردۀ آدمی شوند، با گیج کردن مرتب آنان، از آن‌ها سلب انسانیت می‌کنند.» دیکتاتورها جنگ روانی را بکار می‌گیرند تا ترس و وحشت، حس فرومایگی و یاًس، و عقدۀ حقارت را با مهارت تمام به رگ‌های یک ملت تزریق کنند، زیرا برای آن‌ها کنترل و هدایت، و چپاول و نابودی مردمی از خود بیگانه که حافظه تاریخی ندارند، در ترس و وحشت زندگی می‌کنند، از هویت فردی‌شان محروم هستند و بعنوان توده‌ای تحقیر شده با آنان رفتار می‌شود بسیار آسان‌تر است. ادامه‌ی خواندن

نوشته‌شده در ویدئو | برچسب‌خورده با , , , , , , , , , , , , , | ۱ دیدگاه

جنگ روانی و فراموشی تاریخی دوعامل کلیدی در سرکوب جامعه

نورایمان قهاری – دکتر روانشناس. متن سخنرانی در گرامی داشت یاد جانباختگان دهۀ شصت. تورنتو، ۹ سپتامبر ۲۰۱۷ برگزارکنندگان برنامه: فعالین چریک های فدایی خلق ایران در تورنتو، کانادا درود به شما و با سپاس از فرصت داده شده به من، صحبت … ادامه‌ی خواندن

نوشته‌شده در سخنرانی | برچسب‌خورده با , , , , , , , , , , , , , , | 6 دیدگاه

پی آمدهای سرکوب سیاسی، نشانی ماندگار بر حیات روحی بازماندگان: فرزندان زندانیان و قتل عام شدگان دهۀ شصت در تقابل با فراموشی و سکوت سخن می گویند

سرکوب گسترده و خونین دهۀ شصت جامعۀ ایران را در ترس و خاموشی فرو برد و تمام جنبه های «عادی» زندگی انسانی، از همزیستی گروههای مختلف مردم گرفته تا شالوده و هستۀ زندگی خانوادگی را عمیقا آشفته ساخت. برخی محققین از تاثیرات سرکوب سیاسی بعنوان نشانی ماندگار بر روی حیات روحی جان بدربردگان و فرزندان آنان نام می برند و این ماندگاریِ اثرات سرکوب بر روان را به شماره های خالکوبی شده بر روی پوست قربانیان اردوگاه های مرگی مانند آشویتس تشبیه می کنند…. نقل قول هایی که در اینجا می آیند نمونه هایی از تجربیات کودکان هستند. این نقل قول ها زمینه های اجتماعی، فرهنگی وسیاسی ای رابرای شنونده روشن می کنند که کودکان در آن زندگی می کردند و ترس و سکوتی را ترسیم می کنند که از سویی ابزار ذاتی خشونت دولتی و از سوی دیگر عواقب جدایی ناپذیر سرکوبند… ادامه‌ی خواندن

نوشته‌شده در ویدئو | برچسب‌خورده با , , , , , , | ۱ دیدگاه

پی آمدهای سرکوب سیاسی، نشانی ماندگار بر حیات روحی بازماندگان: فرزندان زندانیان و قتل عام شدگان دهۀ شصت در تقابل با فراموشی و سکوت سخن می گویند

جدا از انعکاس صدای فرزندان زندانیان و اعدامیان دهۀ شصت، قصد از انجام این تحقیق پی بردن به این مسئله بود که سرکوب سیاسی، در اشکالی از قبیل زندانی شدن پدر یا مادر، زندانی شدن خود کودک، اعدام پدر یا مادر، و تمام جوانب دیگر سرکوب مانند جلوگیری از امرار معاش و آزار پیگیر و مداوم افراد خانواده، و زندگی در محیطی که جامعه قربانیان خشونت سیاسی را تنها می گذارد و هویت افراد برای بقاء می بایست پنهان بماند چه تاثیرات کوتاه و دراز مدتی بر روی رشد روانی، جسمی و اجتماعی این کودکان، و چه پیامدهایی برای خانواده و جامعه بزرگتر دارد. ادامه‌ی خواندن

نوشته‌شده در سخنرانی | برچسب‌خورده با , , , , , | ۱ دیدگاه